Doktor Olumsuzluklara Nasıl Bakmalı ??

Cevapla
TESLA
VIP
VIP
Mesajlar: 42
Kayıt: Prş Nis 20, 2017 12:00 pm
Reputation: 27

Doktor Olumsuzluklara Nasıl Bakmalı ??

Mesaj gönderen TESLA » Cum Nis 21, 2017 11:13 pm

Yazar: Tus Koçunuz

herkese merhaba. ilk kez bir yere köşe yazısı yazıyorum. bir kusur edersem şimdiden mazur görün
artık neredeyse her ay birkaç geleceğimiz hakkında bizi endişelendiren, hayallerimizi ertelememize neden olan, motivasyonumuzu bozan bir haber duyuyoruz. yok açık uçlu sorular, yok mecburi hizmet bitmeden uzmanlığa başlayamama, yılda 80 normal doğum yapmayan kadın doğum asistanına uzmanlık verilmeyeceği... şunu belitmek isterim ki bu tarz haberleri hep duyacaz ve hep bir sonraki güne acabayla uyanmaya devam edecez bazı şeyleri değiştirmezsek.

bizler en kutsal mesleklerden birini yapıyoruz. ve kabul etmeliyiz ki bu saatten sonra biz artık marangozda tahta bile kesemeyiz. bu işin geri dönüşü yok. o yüzden bizler her koşulda bir B planımız olmalı. buna mecburuz. bazı şeylerin yönetimini ele alabiliriz. eğer düşünme ve kendimiz için bir şeyler yapma güdümüzü kaybedersek inanın elimizde hiçbir şey kalmayacak.

geçen sınavın tus 7. bu sınav 2. olmuş. öncelikle herkesin bunu başaramayacağını kabul etmek lazım. kendisini tebrik etmek bir görevdir. ancak bu meslektaşımız dermatoloji istiyormuş. sistem bizi bu hale getirdi. ancak hepimiz bu işten derma & çrs kazanarak kurtulamayız. illa birileri kvc, illa birileri beyin cerrahı illa birileri dahiliyeci olacak; zor işleri de birileri sırtlayacak. ancak sakın yanlış anlaşılmasın dermatolojiyi küçümsemiyorum. ancak biri adamın beynini açıyor, kalbini açıyor, resusitasyon yapıyor Azrail ile aynı ortamda diğeri ise işini müzik eşliğinde de yapıyor. donanımlı beyinler keşke bu branşlarda mutlu edilebilseler, onları da suçlamıyorum tabi ki yazacaklar. demek istediğim ne olursa olsun bu branşlarda da insanlar olacak ve ben bu insanların bakış açılarına hitap etmek için bunu yazıyorum.

peki nasıl olacak ??
arkadaş bir kere herşeyden bağımsız olarak ben ne olsam güzel olurdu deyin bunu iş yoğunluğundan, stresten, maddi ve manevi kaygılardan bağımsız düşünün. cerrahi hevesinizi "ama malpraktis" diyerek hemen değerşizleştirmeyin. elleri neşter tutan bir cerrah mı; güvenilir tanılar koyan bir klinisyen mi. önce bunun ayrımına varın. ancak bunun kararını siz verin öncelikle. örneğin insanlara ben şu bölümü yazsam mı demeyin. o bölümü yazan insanlara bu işe yeniden başlasanız ne yapardınız diye sorun. bu soru sizi o işle uğraşan insanların tecrübelerine direkt götüren yoldur. sonra insanlara bu işte "keşke"leriniz ve "iyi ki"leriniz neler diye sorun. bu soru da o insanın mesleğine bakış açısına ve kısmen hayatına karşı bir fikir edinmenizi sağlar. ve sorularınızı ilgili bölümü severek yapan birilerine sorun. emin olun o da sıkıntıların farkındadır. size güzel düşünecek şeyler sunacak kişi ancak işini severek yapan kişilerdir. kendi olumsuzluğunda yıpranmış biri nasıl size ışık yakabilir.

şimdi birkaç durumlar ilgili bakış açımı paylaşayım;
diyelimki yarın bu mecburi yasası kabul oldu. ve herkesi etkiledi. düşünülmesi gereken ilk şey şudur.
"Kendi irademiz dışında gelişen olaylara üzülmek kendi yaşantımıza haksızlıktır. "
kendimden örnek vereyim bu tus 67 aldım ve pediatri yazacam. hatta ben göreve hiç başlamadığım için 1 yıl devlette de çalışamayacak biriyim. ancak endişem yok kafam rahat. yasa mı çıktı sorarım kendime
1-iradenle bunu değiştirebilir misin diye. cevap: hayır
2-oturup göreve gidene kadar ki süreye kadar şikayet mi edeyim, karalar mı bağlayayım ? cevap: hayır
3-sürem dolup göreve başlayınca her gün şimdi filan yerde asistandım ne işim var burda allah kahretsin mi diyeyim ? cevap:hayır
giderim nelsonumu alırım başlarım okumaya, yazmaya, çizmeye. bunu da elimden alamazlar ya. bunu da engelleyemezler ya. bunu yapmak zorundayım kendim için. derim ki kendi kendime madem öyle o zaman gittiğim yerin en iyisi ben olurum. o gün geldiğinde teorik bilgimi tamamlamış olarak gitmek hedefim olur ve bu bağlamda hareket ederim. bu polyanacalık değil. ancak gördüm ki bir şeyleri değiştirmek için bir yerlere gelmek gerekir. sistemi şikayet etmek hiçbirşey kazandırmıyor. siz işinizi yapın örnek olacağınız onlarca insan kapıda bekliyor zaten.
tabi ki yasal yollarla eğitim hakkımın takipçisi olacam. anayasada güvence altına alınmış eğitim hakkım var. bu hakkımı tabi ki savunacam. ama benim birikimimi ve klinik bakışımı da canlı diri tutmam lazım. biz doktorum herkes gibi davranamayız. bizden fayda bekleyen insanlar var ,umut olmamız gerekenler var. içinde bulunduğumuz durumlar yapmamız gerekeni değiştirmiyorsa biz değişmeliyiz artık.

05 Mayıs 2016



Cevapla
  • Benzer Konular
    Cevaplar
    Görüntüleme
    Son mesaj

“Köşe Yazıları” sayfasına dön

Kimler çevrimiçi

Bu forumu görüntüleyen kullanıcılar: Hiç bir kayıtlı kullanıcı yok ve 1 misafir